கூர்மை அவதாரத்திற்குக் குருநாதர் கொடுத்த தெளிவான விளக்கம்
பாறை
எப்படி வலுவாக இருக்கின்றதோ இந்த வலுவான உணர்வை ஒரு புழு
சுவாசித்து அதனுடைய வலுவான எண்ணங்கள் கொண்டு நுகர்ந்து ஆமையாக மாறுகின்றது/
இது போன்று
அந்தப் பாறைகளை
எண்ணி எண்ணி எண்ணி நுகர்ந்து
பாருங்கள். மேல்
தோலில் அடுக்கடுக்காக சொறி போல் உருவாகிவிடும்.
1.கண் கொண்டு
கூர்மையாக வெப்பத்துடன்
இருக்கும் பாறையை உற்றுப்
பார்த்தால் அதிலிருந்து அனல்கள் தெரியும்.
2.அதை அடிக்கடி நுகர்ந்தால் உடலில் பக்குப் பக்காக ஏற்படும்.
எனக்குள் அப்படி
ஏற்படும்படி செய்தார் குருநாதர். பின் அதை மாற்றி அமைக்கும் உபாயத்தையும் சொல்லிக் கொடுத்தார். கடவுளின்
அவதாரம் கூர்மை அவதாரம் என்று அனுபவத்தில் காட்டினார். அதைத் தான் சொல்கின்றேன்.
காற்று வாக்கில் மலைப்பகுதியில் செல்லப்படும் போது அங்கே விஷப் பாறைகளாக இருப்பினும் அதில் தாக்கப்பட்ட
அனல்கள்
வந்தால் அந்த உணர்வுகள் இவர்கள் உடலில் பட்டது என்றால் உடலில் அது உருவாகும்.
சாதாரண
பாறைக்கும் இதற்கும் வித்தியாசம் இருக்கும்… மேலே
பக்குப் பக்காக வரும். அது
உதிர்ந்து கொண்டே போகும். தோல் மொந்தையாகும். மனிதனாக இருந்தாலும் இதை உற்று நோக்கிக்
கூர்மையாக எண்ணினால் மாற்றங்கள் ஏற்படும்.
நன்றாக இருப்போர் உடலில் தீமையான உணர்வுகளைச்
சந்தர்ப்பத்தால் நுகர்ந்தால் எப்படி உடலுக்குள் தீய அணுக்கள்
உருவாகின்றதோ சந்தர்ப்பத்தில் இப்படி ஆகிவிட்டால் உயிர் உருவாக்கி அணுவாக மாற்றி
அதையே இரையாகத் தேடி நம்
மேல் தோலில் இதை சேர்த்து விடும். இது இயற்கையின் நியதிகள்.
குருநாதர் என்னை
அந்த அளவுக்குப் பார்க்கவும் சொல்லி… பத்து
நாள் அங்கேயே
உட்காரும்படி சொன்னார். மேல் தோலில் பக்குப் பக்காக வர
ஆரம்பித்தது.
தோலைத் தொட்டால்
சொர…சொர… என்று
இருக்கும். கையை
மடக்கினால் வலி எடுக்கும். அதிலிருந்து ரத்தம் கசியும். இதை மாற்றுவதற்கு என்ன வழி…? என்று சில
இதுகளைச் சொல்கின்றார்.
அனுபவரீதியிலே அதை மாற்றும் படி செய்தார் குரு காட்டிய வழிகளிலே இதைச் செய்தது. குரு இல்லாதபடி தவறாகி விட்டால்
பின் அந்த நிலைக்கு மாறிவிடுவோம். இருந்தாலும் மாற்றும்
நிலைக்கு அனுபவத்தைக் கொடுத்ததால் தீமைகளிலிருந்து விடுபடும் நிலையும் வருகின்றது.
பொக்குப் பாறை என்று உண்டு… அத்தகைய பாறையில் புழு ஊர்ந்து
செல்லப்படும் பொழுது
1.அதிலிருந்து
வெளிவரும் சத்துக்கள் அந்த வெயிலில் வந்தால் கூர்மையான உணர்வுகளை எடுத்து
2.வெயிலிலிருந்து
தப்பிக்க வேண்டும் என்ற எண்ணமும் நிழலைத் தேடி அது செல்வதற்கு முன்
3.அது
எத்தனை வகையான உணர்வுகளைப் புழு பார்க்கின்றதோ அது எல்லாம் அதற்குள் இணைந்து
புழு ஆமையாக
அடுத்த சரீரம் பெறுகின்றது.
ஆமை எந்த
வெப்பத்தையும் தாங்கும் சக்தி பெற்றது. மற்ற உயிரினங்கள் நெருப்பிலே பட்டால் கருகிவிடும். ஆனால்
ஆமைக்கோ அதைத் தாங்கும்
சக்தி உண்டு.
ஒரு
இடத்தில் ஆமை இருக்கின்றது… எனக்கும் அது தெரியாது. ஆனால் அந்த இடத்தில் செத்தையைப் போட்டுத் தீயை வைத்து ஏரிடா என்றார்/ அது எரிந்து கொண்டிருக்கின்றது.
அதிலிருந்து
திடீரென்று முட்டிக் கொண்டு வெளியே வருகின்றது பெரிய ஆமை. எனக்குப் பயமாகி விட்டது விழுந்தடித்து
இந்தப் பக்கம்
ஓடி வந்து விட்டேன்.
பத்து
நிமிடம் எரிகின்றது.
அதுவரையிலும் அதற்குள் அது தாங்கிக் கொண்டிருக்கின்றது. அதற்குப்
பின்னர் வெளி வருகின்றது. இதைப் பார்த்தாயா…? என்று குருநாதர்
கேட்டார்.
1.புழுவாக
இருந்தது அது எந்தெந்த
வகையில் அந்த உணர்வுகளை அது சுவாசித்த்தோ அதிலே விளைந்ததை இந்த
உயிர் உடலாக மாற்றியது.
2.அது தான் கடவுளின்
அவதாரம் கூர்மை அவதாரம் என்று
3.எதனைக்
கூர்மையாக வலிமையாக எண்ணியதோ அந்த உணர்வின் அணுவாக மாறி
4.இந்த
உணர்வுக்குத் தக்க அடுத்த
உடல் எப்படி அமைந்தது…? என்று அப்படியே எனக்குள் உருவாக்கிக்
காட்டுகின்றார்.
காட்டுக்குள்
வைத்துத் தான் இதையெல்லாம்
காட்டுகின்றார்… அனுப்வத்தில் யாம் தெரிந்து
கொண்டது. உங்களிடம் சொல்கிறேன் என்றால் கதையாகப்
படித்து விட்டு வந்து சொல்லவில்லை.
அனுபவத்திலே நேரடியாகப் பார்த்தது.
ஆமை போன்று
எனக்குள் உருவாக்கப்பட்டு எதைக் கூர்மையாக எண்ணுகின்றாயோ உன் உடலில் எப்படி
அது படர்கின்றது…? முற்றிப் போய்விட்டால் வைத்தியம் பார்க்க முடியாது. அது
முற்றுவதற்கு முன் மாற்றிக் கொள் என்று அதற்கு மாற்று வழிகளைக்
காட்டுகின்றார்.
நீருக்குப் பக்கம்
செடி இருக்கின்றது. அதை எடுத்துப் பிழிந்தால்
ஆவியாக வருகின்றது. இது எப்படி ஆவியாக மாற்றுகின்றதோ அதைப் போன்று இன்ன செடியும் இன்ன செடியும் நீ எடுத்து நுகர்ந்து பார்.
நுகர்ந்தால்
மட்டும் பிரயோஜனம் இல்லை.
1.எண்ணங்களைக்
கூர்மையாகச் செலுத்த
வேண்டும்… செலுத்தும்
பொழுது உனக்குள் பதிவாகும்.
2.மீண்டும்
அதை இழுத்து நுகரப்படும் பொழுது அந்தக் கூர்மையால் அணுவாக மாறுகின்றது… உனக்குள்
மாற்றி அமைக்கின்றது.
என்
உடலிலே கால் ஆணி… அப்படியே நடக்க வைக்கின்றார்…
வேதனைப்படும்படி செய்கின்றார் குருநாதர்… அழைத்துச் சென்று
அந்தச் செடியினைக் காட்டுகிறார்,
அவர் சொன்ன இரண்டு
செடியை எடுத்து நுகர்கின்றேன்... அதிலே ஒரு விதமான உணர்வு
வருகிறது. அதை ஒரு
பாறையின் மீது எடுத்துப் போடுகின்றார். பின் அந்தப்
பாறையைச் சுரண்டச் என்று சொல்கின்றார். கையிலே சுரண்டினால் மணல் போன்று வருகின்றது.
அக்காலங்களில்
இதைப் போன்ற
செடிகளை வைத்து உருவாக்கப்பட்ட குகைகள் உண்டு. இந்தப் பச்சிலைகள் சத்ரு மித்ரு என்று உருவாக்கப்படும் பொழுது இதைப் பூசினால்
அந்த பாறையே மண் போன்று சுரண்டும் போது எப்படி வருகின்றதோ
இந்த உணர்வுகள் பட்ட பின் இந்த அணுவின் தன்மை உதிரும்.
இந்த மாதிரிப் பச்சிலைகளை எடுத்துப் போனோம் என்றால் வைத்தியத்தைப் பார்த்து ஜம் என்று இருக்கலாம்.
1.நுகர்ந்து
கூர்மையான நிலைகள் கொண்டு வலுவாக எண்ணி
எடுத்துப் பிறவி இல்லா நிலை அடைய வேண்டுமே தவிர
2.மனித
உடலுக்காக எடுத்துக் கொண்டால் இந்தப் பூமியிலே சுற்றிக் கொண்டு
இருக்க வேண்டியது தான். கரையேறப் போவதில்லை.
அடுத்து நமக்கு
யாராவது எதிரிகள் இருந்து தவறு செய்கிறார் என்றால் அவர்களைக்
கூர்மையாக எண்ணினால் அவர்கள் எப்படிக் கெட்டுப் போக வேண்டும் என்று எண்ணினார்களோ அந்த உணர்வை நாம் சுவாசித்து நாம் கெட்டு நம் நிலையெல்லாம் அவன் மீது வலுவாகக் கூர்மை அவதாரமாக அவர் உடலுக்குள் புகுந்துவிடும்.
அந்தப் புழு பாறையின் வலு
கொண்டு தனக்குள் அதை எடுத்துத் தனக்குப் பாதுகாப்பாக அமைத்துக் கொண்டது. மனிதன் இதை நுகரப்படும் பொழுது பாதுகாப்பாக இருப்பது இங்கே எதிரியாக
மாறுகின்றது.
1.ஆமைக்குத் தன் எதிரிகளிடமிருந்து தப்ப அந்த ஓடு பாதுகாப்பாகின்றது.
2.நாம்
எடுக்கும் பொழுது நமக்கு எதிரி ஆகிறது.
இரண்டுக்கும் உண்டான
வித்தியாசத்தைக் காட்டுகின்றார். இன்று மனிதனாக வளர்ந்து
விட்டாய்.
1.ஆனால்
அப்படியெல்லாம் முந்தி இருந்துதான் நீ மனிதனாக வந்தாய் என்று
2.கூர்மை அவதாரத்திற்கு இத்தனை விளக்கம் கொடுக்கின்றார்
குருநாதர்.
